Lediggang

 

Boos en verbannen lachen
om de niet te herstellen leegte
die vat heeft gekregen bij gebrek
aan kontakt gevreesd als bloedschande

urenlang koppig dronken
zwijgen om de langgerekte leeggeviste kreken
als kreten geen kiemkracht waterkoud
de maan die oprijdt dodemansgebeente
het lichaam grillige happige prevelpraat

ouder witter en stiller
dan hun kabouters zijn de bossen
aan mijn schouder
sterrebeelden werden killer
mijn blik kouder

de wereld smaakt hol en zilverbitter
vanavond ik ben weer zonder veel inzicht